Review: The Crookes- Chasing After Ghosts

The Crookes zijn een bandje uit Sheffield (waar ook de Arctic Monkeys vandaan komen). 21 maart is hun debuut ‘Chasing After Ghosts’ uitgekomen en al eerder stonden ze op het Groningse festival Eurosonic/Noorderslag. De link naar the Smiths word snel gelegd en hoewel ik niet zo dol ben op vergelijken met andere bands, is dit zeer terecht.

Ze maken prachtige melodieuze indierock. Het instrumentale gedeelte is lekker licht en een ware massage voor je trommelvliezen. Zanger en bassist George Waite zorgt met zijn met-honing-geoliede stembanden dat het geheel resulteert in één grote pot smeuïge pindakaas, zónder stukjes. Die vergelijking klinkt misschien apart, maar luister de muziek en je zult er niks beters van kunnen maken.

Het komende jaar zullen ze maarliefst 5 keer ons land bezoeken:

  • 7 mei in Groningen
    8 mei in den Haag
    9 mei in Rotterdam
    10 mei in Sittard
    en 21 mei in Amsterdam.

Als je het tof vind zou ik ze zeker eens checken! Voor verdere info en tickets: http://www.myspace.com/thecrookesmusic/

9/10

Advertenties
| Een reactie plaatsen

Review: Skate 3

Ik heb niet zo heel veel met skateboarden. Ja, toen ik een jaar of tien was, leek het me te gek en kocht ik dan ook een (veel te lomp, slecht) skateboard bij de plaatselijke speelgoedzaak. Maar ik bakte er helemaal niets van; ik tilde zelfs mijn skateboard gewoon op als ik de stoep op moest, in plaats van dat ik een ollie deed.
Gelukkig zijn er voor losers zoals ik spellen als Skate 3, die je toch erg goede indruk geeft hoe het is om goed te kunnen skateboarden.

Skate 3 lijkt erg op zijn voorgangers. Je gebruikt de analoge sticks weer om trucjes te doen, door ze in bepaalde richtingen te drukken. Alles draait om timing, dat maakt het verschil tussen een geweldige grind en een enkeltje neus-op-de-stoep.
Er zit, in tegenstelling tot Skate 1 en 2, geen story mode in Skate 3. Een geweldige toevoeging, want laten we eerlijk zijn; ze sloegen echt nérgens op.
Wat je dit keer in de singleplayer moet doen, is boards verkopen. Je maakt reclame voor je eigen skatewinkel die je samen met je vriend Reda hebt opgericht. Je laat je fotograferen, doet mee aan toernooien of aan (oersaaie) races. Naarmate je meer en meer boards verkoopt, speel je dingen vrij als nieuwe decks, schoenen en petten. Zo kun je je skater helemaal aanpassen. Alle bekende skatemerken zitten erin, zoals Vans, DC en Etnies.

Één soort opdracht die je kunt doen wil ik verder uitlichten. Dat is de Hall of Meat. Je staat op een hoog punt ergens in de (altijd zonnige) stad. Je kijkt naar beneden, en ziet dat het een aardige smak word als je nu naar beneden springt… En dat is precies wat je gaat doen. Hall of Meat draait helemaal om het maken van pijnlijke wipeouts. Je krijgt bij iedere uitdaging verschillende objectives. Deze moet je voltooien door op een slimme manier naar beneden te vallen. Zeer vermakelijk dus, maar het mooiste is nog; als je neerkomt, zie je precies waar de klap het hardst aankomt door middel van een röntgenfoto. Geweldig voer voor de sadisten onder ons!

Het gevoel van vrijheid is nog iets dat Skate 3 zo’n sterke game maakt. Je bent altijd vrij om te gaan en staan waar je wil, vanaf het begin van de game al. Het is super ontspannend om een beetje rond te rijden op je skateboard, ondertussen wat grinds te maken en je team op te bellen om samen met je te skaten, want alleen is maar alleen. Dit alles staat al garant voor heel wat uurtjes gameplay. Tel daarbij op dat je zelf skateparken kan maken, en die van de Skate-community kunt downloaden en spelen, en je hebt nog genoeg te doen!

Skate 3 borduurt verder op de bekende formule en doet niet veel nieuws. Het schrapt de story mode en geeft je meer vrijheid, wat een enorme plus is. De community levels zijn interessant en het rondcruisen in de stad is erg ontspannend. Over het algemeen dus een zeer goed spel, met minimale vernieuwing. Vandaar geen hoger cijfer.

8/10

Geplaatst in Game reviews | Een reactie plaatsen

Maandagergernissen: Boos op Gijsbert.

‘’The Strokes hebben er de tijd voor genomen. Vijf jaar na het niet erg sterke album First Impressions Of Earth is daar eindelijk Angles. Het ergste is misschien nog wel dat het zo duidelijk te horen is dat het New Yorkse vijftal er zo lang over gedaan heeft.

Gehoopt was op een band die zichzelf herpakt na een aantal op z’n best half geslaagde soloprojecten. Afgeleverd: een plaat die geen moment de indruk wekt dat daar enige ziel en zaligheid in is gelegd. Opener Machu Picchu klinkt met een flirt naar exotica vooral gewild anders dan wat we van de tien jaar geleden als redders van de rock ’n’ roll onthaalde Strokes gewend zijn. Maar net als de single Under Cover Of Darkness is het nummer nog altijd geen partij voor de klassiekers Someday en Last Nite waarmee de band ooit furore maakte. Geen moment voel je iets van de broeierigheid, het mysterie of de opwinding van het debuut Is This It? De vierde Strokes is opnieuw een tegenvaller. ‘’

Zo schrijft de volkskrant, Gijsbert Kamer om precies te zijn, over het nieuwe album Angels van the Strokes. Toen ik dit las werd ik boos. Zelf had ik dezelfde dag het album beluisterd en was al gauw verslaafd aan het nummer Under Cover of Darkness. Het is een verdomd catchy nummer dat constant in je hoofd zit, maar niet op een vervelende Rebecca Black manier. Het heeft lekker gitaarriffs, het klinkt vers, een refrein om rode oortjes van te krijgen en het plezier druipt er van af. Ik was erg enthousiast.

Ten eerste vind ik de manier waarop onze Gijsbert de vergelijking legt naar het epische debuut Is This It? niet goed. Het is logisch dat meesterwerken als maatstaven worden genomen, maar dat moet niet betekenen dat elk erop volgend album een kopie of aftreksel ervan moet zijn, erg kortzichtig dit. Nu lijkt het meer alsof the Strokes er last van krijgen dat ze zo’n goed debuut hebben neergezet. Het mag dan wel misschien minder goed zijn dan Is This It?, ik vind het een goede plaat, duidelijk een andere richting en lekker nieuwe dingen uitproberen. Het nummer Machu Picchu heeft ook weer heel wat verassende kanten, een lekker licht nummer wat slim in elkaar zit en een prachtige warme, stoere en verfrissende sound heeft.

En ten tweede kan ik wel huilen om de zweverige woordkeuze, alsof hij toch nog even wil laten zien dat hij voor een ‘’kwaliteitskrant’’ werkt. Man, lul niet. ‘’Ik vind het een slecht album, omdat…’’ daar heb je wat aan.

Bah… Hij heeft een flinke invloed op het publiek en om dan een product waar hard aan gewerkt is op zo’n neerbuigende manier naar beneden te halen, dat gaat er bij mij niet in. En begrijp me niet verkeerd, ik heb niks tegen een mening. En dat terwijl voor hem waarschijnlijk de triangel bespelen al een uitdaging is.

Natuurlijk voelde ik me geroepen om een reactie te plaatsen. Een kritische, maar beleefde reactie. Deze werd echter verwijderd. Censuur ten top. Nu kun je godverdomme de volle lading krijgen, Gijsbert.

| 4 reacties

Review: Man Alive- Everything Everything.

Ik heb me al eerder (zeer positief) uitgelaten over deze band, namelijk toen ze nog minder bekend waren en slechts demo en ep’s hadden uitgebracht, maar eindelijk mag ik met veel genoegen aankondigen dat hun debuutalbum eindelijk uit is: Man Alive.
De nummers ‘’MY KZ, UR BF’’ , ‘’Photoshop Handsome’’ en ‘’Suffragete Suffragette’’ waarover ik zeer enthousiast hebben ze allemaal in het album gehouden, maar dan wel een beetje opgepimpt.

De stem van Jonathan Higgs heeft een heel breed bereik en dat maakt de muziek variërend. Het is duidelijk een indieband door het gebruik van synthesizers, laptops en andere apparatuur die uitstraalt dat ze lekker experimenteren en anders willen zijn. Dit alles ondersteund door lekkere, indie, niet-té-dominante en soms een beetje funky ritmes. Toch is de muziek toegankelijk en is het niet één grote, (bewust) moeilijke brei zoals andere opkomende indiebandjes zich wel eens in willen storten.
Dat het modern is, is ook te merken aan de teksten. Frontman Jonathan heeft zich flink laten leiden door het moderne computertijdperk: hij verwerkt er thema’s in als games en photoshoppen.
De nummers zijn stuk voor stuk aangenaam om te luisteren. Het zijn stuk voor stuk kleine meesterwerkjes die je luisteraar elke keer, nadat het nummer geëindigd is, met een flink gevoel van voldoening achterlaat.
Het nummer ‘’Qwerty finger’’ voelt verschrikkelijk vol. Door het hele nummer door is er een ondertoon van een synthesizer aanwezig en de heel hoge zang word afgewisseld met up tempo ritmes. Het mag dan wel een goed nummer zijn, ze moeten wel oppassen dat ze hun nummers niet laten verdrinken in een overlopend bad aan geluid, want juist de stiltes en als een nummer zich in sommige stukjes beperkt tot een paar basis instrumenten zou het een nummer als deze makkelijker luisterbaar maken. Maar dit is natuurlijk een klein vlekje op een heel mooi geheel. En misschien is deze kritiek wel geheel onterecht. Jonathan geeft namelijk toe dat de luisteraar veel aandacht moet hebben bij het luisteren van deze muziek en geduld moet hebben. Als de luisteraar eenmaal zich goed stort in het album krijgt de hij of zij er ook heel erg veel voor terug, zo beweert Jonathan.

Ik zie dit echt als toekomst. Het is vers, modern, ingewikkeld maar niet moeilijk, je hoort dat er genoten is bij het maken van het album en dat maakt laat de luisteraar echt achter met een fijn gevoel. Sommige mensen zullen een tijdje nodig hebben om dit album te kunnen appreciëren, wat natuurlijk ook een risico met zich meebrengt, namelijk dat die moeite niet genomen gaat worden. Ik hoop echt dat mensen hier wel voor open zullen staan en ik denk dat de aanstekende singels hier wel voor zullen zorgen. Aanrader, echt.

MY KZ, UR BF

Geplaatst in Muziek reviews | Een reactie plaatsen

Geschiedenis van de Handhelds

Wie kent ze niet; handhelds. Kleine handzame spelcomputers die je overal mee naartoe kunt nemen. Tegenwoordig heel normaal, je ziet de Nintendo DS en de PSP overal om je heen. Maar handhelds bestaan al zo’n dertig jaar, en er zijn in die tijd een hoop maffe portable speeldingetjes verschenen. Wij gaan deze dertig jaar eens goed bekijken, in drie delen om precies te zijn.

1976

Mattel Auto Race
De geschiedenis van de handhelds begint met een racegame. Tenminste, er kwam wat verbeelding (lees: heel veel verbeelding) bij kijken, maar je kon in dat streepje aan de onderkant van het scherm best een auto herkennen. Deze auto moest je met een schuifknopje tussen drie banen laten wisselen, om zodoende de tegemoetkomende ‘auto’s’ te ontwijken. Deze eerste portable spelcomputer flopte totaal, maar zijn opvolger Mattel Football werd een bescheiden hitje.

1980

Microvision
Als liefhebber van de laatste technologische snufjes was je eind jaren zeventig helemaal het mannetje met de Microvision. Het moest wel goed voelen om deze forse handheld tevoorschijn te tillen en op het kleine LCD-schermpje even achteloos een spelleke te spelen.
Bowling en Star Trek: Phaser Strike waren de spellen die erop gespeeld werden.

1984

Epoch Game Pocket Computer
Dit is de eerste serieus te nemen handheld met verwisselbare spelletjes, en daarmee min of meer de voorloper van de bekende Nintendo Game Boy. Het ding sloeg indertijd in Japan niet aan, dus werden er slechts vijf games voor uitgebracht en werd de handheld niet uitgegeven in de Westerse Wereld. Als je bij je opa en oma op zolder een werkend exemplaar vind, vang je er op Ebay zo een paar honderd euro voor.

1988

NEC PC ENGINE GT LT
Kijk, dit begint erop te lijken. Alle kleine spelletjes die je op je tv moest aansluiten, kwamen op deze handheld uit. In 1988 werd dit echt als de ‘Rolls Royce onder de handhelds’ gezien. Eindelijk had je degelijke knopjes en een kleurenscherm. Hij kostte dan ook aardig wat. Vandaag de dag zou je er omgerekend zo’n 1000 euro voor neer moeten tellen.

Er zullen nog twee delen verschijnen!

| Een reactie plaatsen

Toekomst van de site. Onzeker maar toch best zeker…

Okee, om maar meteen de deur het huis in te pleuren, de toekomst is niet zeker, althans nog niet. We willen heel graag verder gaan met de site, maar mijn kompaan, mijn metgezel, mijn trawant, heeft het de komende periode(s) nogal druk met school. We overleggen dus even over de toekomst. Ik denk dat we gewoon door zullen gaan, het is een heerlijke vorm van ontspanning natuurlijk. Maar mocht er toch iets tussen deze veelbelovende toekomst komen, laten wij het je weten!

De poll helpt ook trouwens! Het is geweldig om te zien dat er zoveel mensen zijn die willen dat we doorgaan! Helaas zijn er ook mensen die hier op onze site komen en niet weten waar ze zijn, en daarom gaan zweten en meteen weer weggaan. Niets aan te doen, maar het is toch jammer! Gaat het zo van stinken, dat soort mensen…

| Een reactie plaatsen

Polletje

| Een reactie plaatsen

Moeders…

Ziek in haar hoofd?

Ik wou jullie dit niet onthouden…

| 1 reactie

Assassin’s Creed nieuws!

Jahaa, we springen er gelijk lekker in, zoals je van je pedofiele zwemleraar ook meteen in het diepe moest springen, omdat hij dat lekker opwindend vond om je te zien spartelen.
We zijn de laatste tijd lekker gemaakt met heel wat teasertjes en trailertjes van de nieuwe Assassin’s Creed, ook wel bekend als Assassin’s Creed 2,5, Brotherhood. Deze zal zich in de tijd van Assassin’s Creed II afspelen, maar dit keer geheel in het oude Rome. Je zult nog steeds met Ezio spelen. Wat er dan zo nieuw is aan Assassin’s Creed: Brotherhood? Nou, de mannen van Ubisoft vonden het blijkbaar een goed idee om er een multiplayer in te stoppen. Je weet wel, tegen elkaar rennen in die grote stad, allerlei stunts uithalen en gezellig saampjes mensen vermoorden.

Maar omdat deze Assassin’s Creed als deeltje 2,5 word gezien, word er al gespeculeerd over de setting van de volgende Assassin’s Creed. Nummer 3 wel te verstaan. Het Ubisoft-team heeft echter bekend gemaakt dat deze zich niet in de Tweede Wereldoorlog zal afspelen. Geen Hitler die je een mes door de keel heen mag steken dus. Jammer, maar helaas.

Maar het is ook wel logisch. Als je even kijkt naar hoeveel games op de Tweede Wereldoorlog gebaseerd zijn, dan val je stijl achterover! Kijk maar eventjes hier, als je dat fijn vind. Stijl achteroverslaan…

http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_World_War_II_video_games

Patrice Désilets, de creatieve vader van de serie die recent stopte bij het ontwikkelteam, deed de uitspraken over de Tweede Wereldoorlog tijdens een interview met MTV (Music Television, maar who cares?). Dit is wat hij zei, met een Frans accent eronder:

“I don’t see why we would do a World War II setting. We could do it, it would be fine. Like, let’s go assassinate Hitler. But really? I ask myself, how many games can we make in World War II? That’s maybe the only setting I’d say is not interesting to me.”

Hmm, dus Désilets vind het niet interessant om Hilter om te leggen?
De WO2 setting stond al een tijdje bovenaan het lijstje van kanshebbers, en andere developers van AC hebben zelfs in oudere interviews interesse getoond. Daarbij is het blijkbaar gebleven. Tegelijkertijd heeft Désilets wel meer vertrouwen in die andere kanshebber, die we al sinds deel 1 horen: Japan in de tijd van de samurai!

“I know everyone’s asking for a Japanese ‘Assassin’s Creed,’ but I’ve been talking to some Japanese people and they’re like, ‘Don’t do it. We do our own historical thing. I’ve been fighting a lot saying it’s not going to be a ninja, but then I’m like, why not?”

Nou, om dit nieuwe stukje af te sluiten, een lekker trailertje om je Double Hidden Blades bij af te likken (niet likken nadat je iemand hebt neergestoken i.v.m HIV Aids).

Assassin’s Creed: Brotherhood E3 Trailer

Geplaatst in Gamerheadlines | Een reactie plaatsen

We zijn weer terug!

Mensen, hang de vlag uit, ben blij en ren rondjes in je nakie, we zijn weer terug! Net zoals James Cook die terug kwam na zijn ontdekkingsreis naar Australië en Nieuw-Zeeland! Oh wacht, die kerel werd opgegeten door de plaatselijke bevolking… Maarja, de mannen van The Media Dump gaan weer aan de slag om jou je dagelijkse dosis flauwe humor, onrealistische vergelijkingen en natuurlijk de nodige nieuwtjes op het gebied van games en muziek voor te schotelen! Dus hou het in de gaten, er komt een stortvloed aan stukjes aan!

HOEZEE!!!

Speciaal voor jou!

| 3 reacties